شمپانزها و سربازان گمراه امام زمان !

«برای یک شمپانزه چیزی وجود ندارد که درباره ش صحبت کند ، زیرا او هیچ علاقه ای به صحبت کردن درباره یان ندارد»،«بوم بوم»(من اینجا هستم بیا پیش من )،«کراک کراک»(مراقب باش،پلنگ)،«هوک هک هوک »(اهای عقاب تاجدار) گزاره ی نخست یک بیانی سمبلیستی در زبانی شاعرانه برای تبیین کردن یک «وضعیت» نیست. و یا این آواها را گمان مبر که رویکردی فرمالیستی یا معنا گریزانه به زبان برای رقم زدن شعر هست نه هیچ کدام. این سطرها بخشی از نتایج تازه ترین تحقیقات کلاوس زوبروبوهلو هست که درباره ی سخن گفتن شامپازها و میمون ها انجام شده است. بر اساس این تحقیقات که نتایج آن در دسامبر 2009 در نشریه ی نیویورک تایمز منتشر شده است. «یک شامپانزه می تواند تمام صداهایی که یک انسان تولید می كند را تولید کند اما این کار را نمی کند» علت این که چرا شمپانزها چرا این کار را نمی کنند موضوع این تحقیق هست هر چند محققان این حوزه به پاسخ هایی هم رسیده اند اما به اعتقاد شما چرا شمپانزها تن به حرف زدن نمی دهند ؟ آیا این سکوت شمپانزها از سوی نگاه حاکمیت جمهوری اسلامی ، تعبیر به براندازی و جنبش سبزی بودن عموزاده های نوع انسان از سوی رژیم اسلامی نخواهد شد ؟ بر اساس نگاه سربازان گمراه امام زمان ، سکوت شمپانزها در حالی که می توانند حرف بزنند در جهت منافع دشمن نیست. شما چه فکر می کنید ؟